Het Victorieverdriet van Elfie Tromp

Twee weken geleden kwam de langverwachte debuutbundel Victorieverdriet van schrijfster/columniste/presentatrice Elfie Tromp uit. Toen ik voor het eerst hoorde dat Tromp met een dichtbundel bezig was, had ik de vergelijking met Tim Hofman, de BNN-ster die voor €4000 graag bij u komt voordragen, al snel gemaakt: oppervlakkige poëzie om semi-intellectueel op de TV te gaan lopen doen. Daarbij kwam ook nog eens dat deze bundel over het verdriet, de pijn en de wederopstanding van een vrouw tijdens en na haar verbroken relatie gaat. Een typisch onderwerp voor alledaagse meisjes die beginnen met poëzie. Natuurlijk, Tromp is een begenadigd schrijfster en columniste, maar dat betekent nog niet dat ze ook een begenadigd dichter is.

Victorieverdriet - Elfie Tromp © Mark Boninsegna 2018
Victorieverdriet – Elfie Tromp © Mark Boninsegna

De bundel is zeer mooi vormgegeven met Napoleon op de voorkant (welke ook in het titelgedicht een grote rol speelt) en ligt lekker in de hand. Victorieverdriet herbergt 40 gedichten, opgenomen in 3 delen. Bij het tweede gedicht in de bundel Eiland genaamd, heb ik door dat mijn vooroordeel over Tromp onterecht was en dat Tromp ook een begenadigd dichter is: je kwam steeds later thuis/ ik vond schelpen in je oksels/ drukte ze tegen je oren// eigen ruis vond je prachtig, om dan later te eindigen met: ik dacht dat je avontuur zocht// nu weet ik dat/ eilanden niet navigeren/ die drijven af.

In een titelloos gedicht wordt al snel duidelijk hoe zeer de situatie haar doet: Sla maar/ tegen mijn ego-piñata// ram/ mijn maniertjes/ stuk.

Tromp geeft zich in deze bundel helemaal bloot, letterlijk en figuurlijk, niets wordt de lezer onthouden, zoals in Tuscaloosa, Alabama: Om wijdbeens op het warme asfalt/ aan mezelf te zitten// de veel te grote auto’ / met de veel te grote mensen/ laten toeteren/ terwijl ik me uitrek/ de liefde toelaat. Je vraagt je af wat Tromp hier mee bedoelt. Laat ze zien dat ze met totale vrijheid het ultieme uit de relatiebreuk heeft weten te halen?

In Modern Lovers zet Tromp haar principes aan de kant voor seks: er hing een Confederate vlag boven je bed/ meestal heb ik wel mijn mening klaar / maar naakt voor die verschoten lap stof/ vertraagde ik/ wij waren wat overbleef na een verloren oorlog. Wat vooral opvalt bij deze regels is hoe over ieder woord is nagedacht om het beeld zo neer te zetten dat de lezer duidelijk maakt dat ze weet dat ze vrij is en kan doen wat ze wil. Zelfs keuzes die tegen haar principe in gaan worden bewust gemaakt.

In het titelgedicht vraagt Tromp haarzelf dan af of al de pijn, het verdriet en de (verkeerde) keuzes nodig waren: was dit nou alle ophef waard?/ een paar stenen, modder en gras/ had me bijna mijn leven gekost. Het zijn vragen die de dichter aan haarzelf stelt en ook alleen zelf kan beantwoorden, maar als die ophef zulke dichtbundels bij haar teweegbrengen, dan is die ophef het zeker waard.

Victorieverdriet
Auteur: Elfie Tromp
Uitgeverij: De Geus
ISBN: 978-90-445-4075-8

Advertenties